Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 1 użytkownik i 33 gości.

Andrzej Żebrowski: Mity i fakty o Rewolucji Październikowej

october-revolution.jpg

Mit: Rewolucja październikowa była puczem

Fakty: W ciągu roku 1917 bolszewicy zdobyli większościowe poparcie wśród zorganizowanych robotników. Jeśli chodzi o samą ilość członków, wzrost był gwałtowny.
W marcu 1917 bolszewicy mieli 600 członków w Moskwie a w sierpniu już 15 000. W Iwanowo-Wozniesiensku mieli 10 członków w marcu, w sierpniu 5 440. Partia bolszewicka miała w lipcu 1917r. 176 000 członków, a już w styczniu 1918r. 260 000.

Nawet przeciwnicy bolszewików uznali, że zyskali oni większościowe poparcie w głównych skupiskach ludności. Lider mienszewików Martow napisał "zrozumcie proszę, że przed nami jest przecież zwycięskie powstanie proletariatu - prawie cały proletariat popiera Lenina i spodziewa się, że powstanie przyniesie wyzwolenie społeczne."
Nic dziwnego, że prawdziwa groźba puczu i dyktatury przyszła wyłącznie ze strony generałów. Zaczęło się to przed październikiem, kiedy wielu bolszewików siedziało w więzieniach. W sierpniu Generał Korniłow próbował uderzyć na Piotrogród spiskując z premierem Kiereńskim. Kiereński uznał jednak wtedy, że może się to obrócić przeciwko niemu, uwolnił więc bolszewików z więzień aby obrona Piotrogrodu mogła być skuteczniejsza. Robotnicza walka przeciwko puczowi wojskowemu stworzyła szansę na październikowe powstanie.
Mówi się, że w Polsce bolszewicy rządzili 45 lat, ale w rzeczywistości taki przywódca jak Jaruzelski nie odziedziczył tradycji bolszewików, lecz tradycję Korniłowa.

Mit: Rewolucja październikowa była niedemokratyczna.

Fakty: Sowiety, które powstały w rewolucji lutowej, tzn. komitety robotników i żołnierzy były podobne do międzyzakładowych komitetów strajkowych organizowanych w 1980/81 (w Polsce MKS-y były większe). Ale w Polsce nigdy nie zorganizowano żołnierzy w Solidarności i skutki znamy....

Stworzone z solidarnościowych akcji strajkowych, sowiety były o wiele bardziej demokratyczne niż jakikolwiek parlament. Sowiety łączyły władzę ekonomiczną i polityczną.

Parlament nie może kontrolować ekonomicznej władzy największych firm ani hierarchicznej struktury przemysłu (prywatnego lub państwowego). Pozostawia nietkniętą władzę generałów. Parlament maskuje niedemokratyczność w społeczeństwie. W rzeczywistości tylko kilkuset ludzi w parlamencie pochodzi z wyboru (co prawda kilka tysięcy jest wybranych do lokalnych samorządów, lecz mają oni taki sam wpływ na społeczne decyzje jak ksiądz na papieża). Niemal wszystkie inne pozycje w społeczeństwie są mianowane nie wybierane. Sławna dyktatura proletariatu oznaczała jak największą demokrację w całym społeczeństwie poczynając od demokracji w pracy i odebrania władzy generałom. Stąd hasło "cała władza w ręce rad".

Bolszewicy uważali, że parlament nie jest wystarczająco demokratyczny.

W dniu powstania w skład II Wszech Rosyjskiego Kongresu sowietów weszło 650 delegatów, z których 390 popierało bolszewików.
Bolszewicy mogli tak szybko zwiększyć swoje siły, ponieważ ze wszystkich partii, tylko oni chcieli skończyć z wojną ("honor" ojczyzny nie był dla nich wystarczająco dobrym powodem by więcej zwykłych ludzi musiało zginać - wojna pochłonęła już 7 milionów ofiar). Tylko oni popierali zawładnięcie ziemi, którego dokonano w ciągu 1917 roku. Nie zrobiła tego nawet partia eserowców, która deklarowała, że reprezentuje interesy chłopów, twierdząc, że trzeba czekać aż parlament uchwali podział ziemi. Eserowcy byli równocześnie w rządzie, który ciągle odraczał powołanie takiego parlamentu.

Socjalistyczne partie w rządzie odwlekały powołanie parlamentu. Bały się one jasnego określenia swojego stanowiska. Nie chciały popierać hasła bolszewików o Chlebie, Ziemi i Pokoju, nie chciały także kontrrewolucji, więc czekały.

Mit: Dowodem antydemokratyczności bolszewików było rozwiązanie parlamentu po rewolucji październikowej.

Fakty: Bolszewicy rzeczywiście rozproszyli parlament w styczniu 1918r., ale mało kto zwrócił na to uwagę, co uznają nawet prawicowi historycy.

Dlaczego nie protestowano? Ponieważ sowiety uważane były za bardziej demokratyczne. Później w systemie stalinowskim sowiety istniały tylko w nazwie. Brak parlamentu wybranego wówczas oznaczał brak jakiejkolwiek demokracji, ale po październiku, wyższą demokrację.

W 1937 roku Trocki słusznie nazwał ZSRR "najgorszym policyjnym państwem na świecie".

Mit: Czerwony terror dowodzi, że każda rewolucja prowadzi do totalitaryzmu.

Fakty: Czerwony terror był odpowiedzią na biały terror i inwazję na Rosję dokonaną przez 200 000 żołnierzy z 14-stu krajów.

Stworzono Armię Czerwoną. Były egzekucje, brano też zakładników. Były nadużycia terroru, ale dokonywano ich niezgodnie z polityką bolszewików. Natomiast w Białych Armiach terror był rozmyślną polityką. Np. antysemicka propaganda była zabroniona w Armii Czerwonej, a na Ukrainie w samym 1919 roku Biali wymordowali 150 000 Żydów.
Podobnie krwawa była kontrrewolucja w innych krajach. W styczniu 1918 roku Finlandia była rządzona przez Radę Delegatów Ludowych. Po klęsce robotników zginęło 23 000 Finów. W Niemczech rewolucja usunęła cesarza i skończyła wojnę. Robotnicy i żołnierze organizowali się w radach. W składzie nowego rządu znaleźli się 3 ministrowie z SPD i 3 z USPD (niezależna SPD). Pod wpływem popularności rewolucji rosyjskiej nazwali się komisarzami. Ale to była parodia rewolucyjnego rządu. Fala terroru noszącego swastyki Freikorpsu była organizowana właśnie przez SPD i pochłonęła 3 000 robotników w samym Berllinie.

Mit: Gułag zaczął się już za czasów Lenina.

Fakty: Nawet w najgorętszych czasach Wojny Domowej było mniej niż 100 000 więźniów (włączając kryminalistów) w systemie więziennym.

W 1928 roku było tylko 30 tys. więźniów w ZSRR. Dziś w polskich więzieniach przebywa ok. 50 tys. więźniów. Stosunek liczby ludności ówczesnej Rosji i dzisiejszej Polski wynosi 4:1. W 1930 r. kiedy Stalin zniszczył wszelką opozycję liczba więźniów wzrosła do 662 257. Później, jak wiadomo, więziono miliony.

Za czasów bolszewików więźniom pozwolono wydawać własne gazety takie jak "Głos Więźnia" i "Myśl Więźnia". To wszystko zniesiono za Stalina.

Mit: Stalin kontynuował politykę gospodarczą bolszewików.

Fakty: Wprowadzenie Pierwszej pięciolatki w 1928-29r. było przejściem Rosji do ustroju biurokratycznego państwowego kapitalizmu.

Aby wprowadzić tę pięciolatkę Stalin zniszczył wszelką opozycję w miastach i rozpoczął wojnę domową na wsi (tzw. "likwidacja kułaków jako klasy" i kolektywizacja). Żaden z bolszewików przed tym nie proponował przymusowej kolektywizacji.

Przejęcie całkowitej władzy przez Stalina było hamowane do 1928r. przez Lewą Opozycję Trockiego. Stalin i biurokracja wygrali, bo rewolucja była odizolowana w jednym kraju.
Biurokracja przybrała formę nowej klasy kapitalistycznej poprzez walkę z innymi klasami - zniszczono wszystkie organizacje robotników i mordowano chłopów.
Priorytety nowego reżimu są widocznie na przykładzie roku 1928 kiedy 60,5 procent produkcji było przeznaczone na dobra konsumpcyjne. Natomiast pierwsze dwie pięciolatki obniżyły ten procent prawie o połowę.

Mit: Bolszewicy kontynuowali imperialistyczną politykę cara.

Fakty: Bolszewicy uznali prawo samostanowienia narodów i byli jedyną partią, która się tego trzymała.

Bez tego rewolucja byłaby niemożliwa i przegraliby wojnę domową. Białe armie otwarcie walczyły o jedność carskiego imperium. Ich hasłem było "Rosja będzie wielka, zjednoczona, niepodzielona". Białe Armie były skrajnie szowinistyczne. Na Łotwie zabito 3000 ludzi w samej Rydze. Generał Denikin zakazał nauki języka ukraińskiego.

Piłsudski zaatakował osłabiony rewolucyjny kraj w 1920r., aby powiększyć terytorium Polski. Armia Czerwona odepchnęła polskie wojsko. Powstał dylemat, czy iść dalej. Trocki i Radek był temu przeciwni, ale zostali przegłosowani. Bolszewicy liczyli na poparcie robotników dla rewolucji. Marsz na Warszawę był błędem i bolszewicy przyznali się do tego. W 1944r. wojska Stalina szły do Polski po to by rozszerzyć imperium.

Jako międzynarodowi socjaliści bolszewicy nie byli lojalni wobec jakiegokolwiek państwa. "Socjalizm w jednym kraju" to hasło Stalina. Bolszewicy kierowali się międzynarodową solidarnością robotników. Dlatego powstała Trzecia Międzynarodówka, która w pierwszych latach swojej działalności szukała odpowiedzi na wszystkie kwestie dotyczące obalenia kapitalizmu: natury państwa, związków zawodowych, rewolucyjnej partii, z których możemy dziś korzystać.

Stalin i jego reżim przekształcili tę Międzynarodówkę w narzędzie swojej mocarstwowej polityki.

Mit: Model bolszewickiej partii nie ma nic do zaoferowania ludziom, którzy szukają drogi do oddolnego socjalizmu. Jedynym wyjściem jest socjaldemokracja.

Fakty: Dziś wiemy, że międzynarodowa socjaldemokracja ma tylko jedną odpowiedź na wstrząsany kryzysami kapitalizm.

Podtrzymywać go kosztem zwykłych ludzi. Bolszewicka partia była pierwszą, która zorganizowała skuteczną alternatywę wobec parlamentarnego socjalizmu, i w praktyce pokazała, że międzynarodowa rewolucja jest możliwa.

W każdej dekadzie dwudziestego wieku widzieliśmy jak masowe bunty pokazywały możliwość obalenia kapitalizmu. Bunty te zdarzały się w różnych krajach, nie tylko zacofanych, i nie tylko w czasie wojny jak w carskim imperium w 1905 i 1917r. Ale także Niemcy 1918 do 1923. Włochy 1919-20. Chiny 1925-27. Francja 1934. Hiszpania 1936. Włochy i Francja, pod koniec ll-ej wojny światowej. Węgry 1956. Francja 1968. Portugalia 1974-75. Iran 1978-79. Polska 1980-81.

Za każdym razem te bunty kończyły się mniej lub bardziej krwawą klęską. Przykład bolszewików pokazuje, że nie musi się to tak zawsze kończyć, jeśli istnieje organizacja, która łączy zrozumienie kapitalistycznego świata z buntem robotniczym. W Rosji pracownicy byli malutką mniejszością ogółu ludności. 3 miliony wobec 160 milionów. W dzisiejszym świecie nie ma kraju o takim składzie ludności.
Aby socjalizm był możliwy potrzebny jest dostatek. Tylko rozszerzenie rewolucji poza granicami Rosji mogło skończyć z ubóstwem.

Pomimo tego, powinniśmy pamiętać o tym, czego dokonano w pierwszym okresie po rewolucji. Wprowadzono po raz pierwszy w świecie zasiłki macierzyńskie dla matek. Dla uzyskania rozwodu wystarczyło by jedna strona tego chciała. Po raz pierwszy aborcja stała się dostępna, bezpłatna i dokonywano jej na żądanie kobiet. Zniesiono karanie homoseksualistów. Wszystko to zostało zniszczone kiedy władzę przejął Stalin.

Źródło: http://archiwumlbc.w.interia.pl/1000harman.htm

Portret użytkownika tres
 #

Apropos pojawiającej się w powyższym tekście tezy jakoby w ZSRR po 1928 roku panował rzekomo "państwowy kapitalizm" polecamy tekst opublikowany na WR w lipcu 2011 roku

http://www.1917.net.pl/?q=node/5907

 

Społeczność

future2