Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 81 gości.

Powstała nowa partia lewicowa w Republice Południowej Afryki - Partia Robotnicza i Socjalistyczna

Południowoafrykańscy robotnicy

 
Komunikat prasowy, 17 grudnia 2012, Komitet Wykonawczy Demokratycznego Ruchu Socjalistycznego, przedstawiciele Komitetu Strajkowego i Robotniczego z kopalń Bokoni Platinum, Harmony Gold, Anglo Gold Ashanti, Royal Bafokeng i Murray Roberts.
 
 
 
Powstanie nowej partii politycznej – Partii Robotniczej i Socjalistycznej – jest wydarzeniem, które może zmienić polityczny krajobraz Republiki Południowej Afryki, tak, jak strajk w Marikanie zmienił sytuację w przemyśle. Partia została założona przez Demokratyczny Ruch Socjalistyczny, sekcję Komitetu na rzecz Międzynarodówki Robotniczej i przedstawicieli  komitetów strajkowych z Bokoni Platinum w Limpopo, Royal Bakofeng i Murray and Roberts w Rustenburgu, North West i KDC z Carltonville w prowincji Gauteng. Udało się to zrobić pomimo pozornie niezwiązanych ze sobą, ale prawdopodobnie rozmyślnych aktów sabotażu w postaci wycofania zgody na odbycie wiecu na stadionie w Limpopo, drakońskich kaucji dla przywódców komitetu strajkowego Bokoni Platinum i przemilczania wydarzenia przez media.
 
 
Pomimo tych komplikacji w planowanym wiecu i konferencji prasowej, na której miano ogłosić powstanie partii i uczcić wypuszczenie za kaucją kluczowych działaczy Komitetu Strajkowego Bokoni Platinum, delegaci, którym udało się dotrzeć na miejsce byli niezłomni i zdeterminowani, by przeprowadzić spotkanie założycielskie Partii Robotniczej i Socjalistycznej. Zebranych podniosło na duchu zwłaszcza odczytanie listów z poparciem od górników z Hormony Gold i Anglo Gold Ashanti oraz siostrzanych organizacji DSM w Nigerii, Wenezueli, Chinach i innych krajach, a także od posła irlandzkiej Partii Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim, Paula Murphy.
 
 
Jak wynikało z raportów przywódców komitetów strajkowych na temat sytuacji, jaka powstała w różnych kopalniach w całym kraju po powrocie do pracy, potrzeba założenia takiej partii była oczywista. W Bokoni Platinum został wprowadzony prawdziwy stan wyjątkowy, a robotnicy z sąsiednich wiosek, którzy nie stawili się do pracy, są siłą wleczeni do kopalni. W kopalniach Harmony Gold górnicy wznowili akcję strajkową, a w innych miejscach narasta niezadowolenie, ponieważ wiele z postulatów, o które robotnicy strajkowali jeszcze w sierpniu, przypłacając to utraconymi dochodami i życiem zabitych na wzgórzach Marikany, pozostaje niespełnionych.
 
 
Pomimo skromnego spotkania założycielskiego Partii Robotniczej i Socjalistycznej, na którym było obecnych tylko 20 delegatów, postawiło ono na porządku dziennym ideę alternatywy opartej na socjalistycznym programie, zmierzającym do nacjonalizacji głównych gałęzi gospodarki, których kluczowym elementem jest górnictwo. WASP będzie musiała jako jeden ze swoich głównych postulatów wysunąć nacjonalizację kopalń pod bezpośrednią własnością, zarządzaniem i kontrolą robotniczą, w procesie zmierzającym do socjalistycznej transformacji społeczeństwa. Jest to jedyna podstawa, na której mogą zostać znalezione trwałe rozwiązania problemów górników i całej klasy robotniczej. Historycznym pierwszym krokiem w procesie rozpoczęcia działania przyszłej masowej partii robotniczej będzie budowa komitetów strajkowych jako pierwszego batalionu w walce o zjednoczenie robotników w kopalniach, fabrykach i na farmach, członków społeczności lokalnych i studentów w potężną siłę, która 21 marca 2013 roku (rocznica masakry w Sharpeville w 1960r. – przyp. tłum.) zawiąże historyczny węzeł między wydarzeniami w Sharpeville i Marikanie.
 
 
WASP będzie musiała odróżnić się od wszystkich innych partii politycznych poprzez swój wyraźnie socjalistyczny program, przez podejście do wyborów jako tylko do jednego z obszarów walki i przez to, że jej publiczni przedstawiciele będą mogli zostać odwołani w trybie natychmiastowym przez wyborców oraz będą zarabiali przeciętną płacę robotniczą. Pokaże to oderwanie od ludzi pracy konferencji Afrykańskiego Kongresu Narodowego, na której wszyscy kandydaci starający się o przywództwo są zdeterminowani, by utrzymać zniewolenie klasy robotniczej prze kapitalizm – system, który WASP ma za zadanie obalić.
W nadchodzących dniach i tygodniach WASP będzie budowała poparcie za pomocą rezolucji wzywającej do budowy partii, która będzie miała za zadanie spopularyzować ideę alternatywy w zorganizowanych formacjach takich, jak związki zawodowe, organizacje społecznościowe, ruchy społeczne i organizacje polityczne o zbliżonych poglądach, które zostaną zaproszone do przyjęcia rezolucji jako części ich formalnej afiliacji do WASP. WASP będzie walczącą partią, która zjednoczy protesty w sprawie świadczenia usług publicznych, studenckie walki przeciwko niemożliwemu do zapłacenia czesnemu i walki w zakładach pracy przeciwko redukcjom i umowom śmieciowym. Jako część przygotowań do rozpoczęcia działalności, działacze WASP rozjadą się po kraju, by zebrać milion podpisów koniecznych do startu w wyborach w 2014 roku. Partia poprowadzi również kampanię na rzecz odwołania wszystkich niekompetentnych i skorumpowanych radnych, by zastąpić ich przedstawicielami WASP – reprezentantami robotników na robotniczej pensji. WASP dołoży wszelkich wysiłków w swoich kampaniach przeciwko korupcji i opłatom drogowym.
 
Kulminacją serii regionalnych wieców, na których zdawana będzie sprawa z przyjmowania rezolucji zawierającej główne punkty programu WASP, będzie rozpoczęcie działania partii w dniu rocznicy masakry w Sharpeville, zmierzające do zarejestrowania tego, co bezapelacyjnie stanie się Partii Robotniczą i Socjalistyczną.
 

Tekst pochodzi ze strony Alternatywy Socjalistycznej, polskiej sekcji Komitetu na rzecz Międzynarodówki Robotniczej (CWI)

Społeczność

che rebel