Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 23 gości.

Joseph Daher: Samoorganizacja walki ludowej w Syrii przeciwko reżimowi i grupom islamistów? Tak, to ma miejsce!

Syryjska anty-Assadowska opozycja

Samoorganizacja walki ludowej w Syrii przeciwko reżimowi i grupom islamistów? Tak, to ma miejsce!




 

 
Od ponad 2 lat większość obserwatorów analizując rewolucję syryjską w sensie geopolitycznym, robi to patrząc z góry, pomijając dynamikę oddolnego ruchu społecznego, politycznego i społeczno – ekonomicznego. Groźby (jak dotąd słowne) interwencji zachodu wzmocniły tylko wizję takiej opozycji, która jest usytuowana pomiędzy dwoma obozami: zachodem i monarchiami zatoki perskiej z jednej a Iranem, Rosją i Hezbollahem z drugiej strony.
 

 

 
Odmawiamy takiego wyboru, odrzucamy logikę mniejszego zła, która prowadzi tylko do porażki syryjskiej rewolucji i jej celów: demokracji, sprawiedliwości społecznej. Nasze wsparcie jest kierowane do rewolucyjnego ludu walczącego o wyzwolenie i niezależność. W efekcie naród w walce może przynieść nie tylko upadek obecnej władzy, ale również stworzenie społeczeństwa demokratycznego, sprawiedliwości społecznej i laickiego państwa. Społeczeństwa szanującego i gwarantującego każdemu prawo praktykowania religii i zapewniającego równość wszystkim i każdemu z osobna bez żadnej dyskryminacji.
 

 

 
Tylko masy ludowe rozwijające swój własny potencjał mobilizacji mogą zrealizować zmiany poprzez wspólną akcję. To jest ABC polityki rewolucyjnej. Ale to ABC, dzisiaj, zderza się z głębokim sceptycyzmem ze strony środowisk lewicy na Zachodzie. Mówi się nam, że bierzemy nasze marzenia za rzeczywistość, że być może dwa i pół roku temu był początek rewolucji, ale od tej pory stan rzeczy zmienił się. Mówi się, że dżihadyzm wziął górę  w opozycji, i ni mówi się już o rewolucji, ale o wojnie i należy w tej chwili wybrać swój obóz dla zaznaczenia konkretnej decyzji.
 
 
 

 

 
Cała `debata`` na lewicy jest skażona logiką obozów-stron, której towarzyszą często teorie spiskowe, które zaciemniają podstawowe linie podziałów miedzy lewicą i prawicą a szczególnie skrajną prawicą. Gdy ten czy inny dziennikarz jest świadkiem zdarzeń w terenie pozostającym pod kontrolą rebelii i gdy swym doniesieniem obnaża dominujące ogólniki na temat hegemonii dżihadystów, zaprzecza się mu. Czasem niektórzy insynuują, że doniesienia takie są częścią medialnych oszczerstw, które mają na celu zdyskredytować opozycję dla uzasadnienia imperialistyczne interwencji i której to opozycji nie można udzielić w związku z tym żadnego kredytu.

 


 

 
Poprosiliśmy Pana Josepha Dahera, syryjskiego działacza rewolucyjnego przebywającego obecnie w Szwajcarii o opisanie aktualnego stanu ruchów mas ludowych w jego kraju a w szczególności samoorganizacji mas w regionach wolnych o władz centralnych, walki z prądami wyznaniowymi i z islamistami. Konkluzja, jaka się z tego jawi jest jasna: tak, rewolucja trwa i potrzebuje naszej solidarności.





 



Ruch szerokich mas społecznych w Syrii od początku przeciwstawia się próbom podziałów wyznaniowych stosowanych najpierw przez reżim, później przez reakcyjne grupy islamistyczne.
 
Liga Rewolucyjnych Komunistów Belgii, 4 września 2013
 
http://www.lcr-lagauche.be/cm/index.php?view=article&id=3000%3Alauto-organisation-des-luttes-populaires-en-syrie-face-au-regime-et-aux-groupes-islamistes%E2%80%93oui-ca-existe-&option=com_content&Itemid=53
 
Komitety ludowe,wybory,administracja
 
Od początku rewolucji głównymi formami organizacji były komitety ludowe na poziomie wiosek, miast, dzielnic i regionów. Komitety te były prawdziwymi taranami mobilizującymi ludność do wystąpień. W konsekwencji w regionach wyzwolonych spod jarzma reżimu stworzyły i rozwinęły formy samorządu oparte na szerokich masach obywateli.
 
 
Przedstawiciele komitetów wybrani w wyborach miały nieco czasu by zarządzać tymi terenami udowadniając, że to reżim prowokował anarchie a nie naród.
 
 
W pewnych regionach wyzwolonych spad panowania wojsk reżimu zostały ustanowione administracje cywilne by wypełnić pustkę i wziąć odpowiedzialność za wiele zakresów działalności publicznej jak szkoły szpitale,transport, wodociągi energia elektryczna. Organy te zostały wybrane w wyborach i(lub przez) powszechny konsensus i miały na celu zapewnienie podstawowych usług publicznych, bezpieczeństwa i spokoju społecznego.
 

Wolne wybory lokalne w rejonach ``wyzwolonych`` miały miejsce po raz pierwszy od ponad 40 lat w pewnych regionach, miastach czy dzielnicach. Tak było w przypadku miasta Deir Ezzor w lutym 2013, w których to wyborach jeden z głosujących Ahmad Mohammad stwierdził chcemy państwa demokratycznego, nie chcemy państwa islamskiego, chcemy kraju laickiego rządzonego przez cywilów a nie przez mollachów.
 
 
Komitety lokalne odzwierciedlają poczucie odpowiedzialności I potencjał obywateli do podejmowania inicjatyw dotyczących ich własnych spraw w oparciu o ich własne kadry i doświadczenie i własną energię udziału w życiu politycznym. Działają w różnych formach zarówno w strefach pod kontrolą rządu jak i od niego niezależnych.
 
 
 
Inny konkretny przykład przykład tego dynamicznego procesu samoorganizacji to zjazd założycielski koalicji młodzieży rewolucyjnej w Syrii, jaki miał miejsce na początku czerwca Aleppo. Zjazd zebrał szeroką paletę działaczy i komitetów koordynujących, które odegrały ważną rolę w chwili wybuchu rewolucji i działały w różnych miastach Syrii reprezentując szerokie odłamy społeczeństwa syryjskiego. Konferencja była pomyślana i stała się etapem przełomowym dla reprezentowania młodzieży rewolucyjnej z różnych regionów kraju. Nie znaczy to, że komitety nie napotykają na ograniczenia jak np. brak reprezentantów wśród kobiet czy pewnych mniejszości. Nie chodzi jednak o pudrowanie rzeczywistości a o ustanowienie prawdy.
 
 
 
Przykład Raqqa
 
 
Bardzo istotnym przykładem samoorganizacji mas jest Raqqa, jedyna stolica prowincji w Syrii uwolniona od administracji rządowej (od marca 2013). Jeszcze bombardowana przez siły rządowe a już całkowicie autonomiczne miasto i to mieszkańcy usługami publicznymi. Innym ważnym elementem w dynamice ruchu obywatelskim jest eksplozja prasy niezależnej mającej źródło w organizacjach masowych.
 
 
 
W Raga organizacje masowe są zarządzane najczęściej przez młodych ludzi. Jest ich wiele, na tyle, że aż 42 ruchy społeczne zostało oficjalnie zarejestrowane na koniec maja 2013 r. Komitety ludowe zorganizowały wiele kampanii. Przykładem jest wieś ``Flaga rewolucji syryjskiej mnie reprezentuje`` polega na malowaniu flag rewolucji w osiedlach i ulicach miast by pokazać swój sprzeciw wobec kampanii islamistów narzucających swoją czarną flagę. Jeśli chodzi o kulturę, od początku czerwca grano sztukę teatralną krytyczną wobec reżimu Assada, organizacje społeczne zorganizowały wystawę sztuki i rękodzieła lokalnego. Utworzono centra pomocy osobom młodym poszkodowanym psychicznie w konflikcie. Wolontariusze zorganizowali i przeprowadzili egzaminy maturalne w czerwcu i lipcu.
 
 
Tego rodzaju doświadczenie samoorganizacji jest faktem w wielu regionach wolnych od władzy centralnej. Warto zauważyć, że kobiety odgrywają coraz większą rolę w tych ruchach i manifestacjach. Np. 18/06/2013 w Raqqa przeprowadzoną dużą manifestację kobiet przed siedzibą grupy islamistycznej Jabhat al-Nusra, gdzie domagano się uwolnienia więźniów z lokalnego więzienia. Skandowano hasła przeciw Jabhat al-Nusra i ich działaniom. Nie wahano się skandowania hasła z lutego 2011 z Damaszku ``Lud syryjski odrzuca upokorzenie``. Grupa " Haquna`` (co znaczy - nasze prawo), której członkinie przeprowadziły liczne wiece przeciw islamistom w Raqqa skandują hasło ``Raqqa jest wolna, wynoście się razem z Jabhat al-Nusra.
 
 
W mieście Deiz Zor w czerwcu przeprowadzono kampanię mającą na celu zachęcenie mieszkańców do nadzoru i dokumentowania działań komitetów lokalnych zarazem osiągając inny cel tj. podnosząc świadomość ich praw i poszerzanie kultury praw człowieka w ogóle. Szczególnie akcentowano idee prawa i sprawiedliwości dla wszystkich i każdego z osobna.
 
 
 
Przeciw islamistom
 
 
Te same organizacje masowe stanowią jednocześnie opozycję przeciw zbrojnym grupom islamistycznym. Grupy te chcą siłą przejąć kontrolę nad obszarami wyzwolonymi, choć nie są zakorzenieni w ruchu mas i nie są częścią rewolucji.
 
 
Raqqa była miejscem ciągłego i niezachwianego oporu przeciw islamistom. Od kiedy w marcu 2013 miasto zostało oswobodzone od wojsk rządowych przeprowadzono wiele manifestacji skierowanych przeciw ich ideologii oraz autorytarnym praktykom. Również manifestacje poparcia poparcia porwanych działaczy społecznych i domagających się ich uwolnienia z rąk islamistów. Manifestacje te przyczyniły się do uwolnienia niektórych działaczy, ale inni pozostają w niewoli do dziś jak np. powszechnie znany ojciec Paolo i inni jak syn intelektualisty, działacza społecznego Yassina Hajja Saleha , Firas.
 
 
Podobne manifestacje mas ludowych negujące praktyki autorytarne i reakcyjne islamistów miały miejsce w Aleppo, Mayadin, Al-Quseir i innych miastach jak Kafranbel. Walka ta trwa do dziś.
 
 
W dzielnicy Bustan Qasr, w Aleppo mieszkańcy wielokrotnie krytykowali działania Komitetu Charia Aleppo, która jednoczy kilka grup islamistycznych. Np. 23 sierpnia manifestanci z Bustan Qasr potępiając masakrę z użyciem broni chemicznej popełnionej przez reżim przeciw mieszkańcom Goty Orientalnej, domagali się zarazem uwolnienia znanego działacza Abu Maryama ponownie uwięzionego przez Komitet Charia Aleppo. Dawniej w tym samym rejonie w końcu czerwca 2013 manifestanci skandowali ``Spadaj islamski komitecie`` z powodu represyjnej polityki i autorytarnych zachowań. Eksplozję społecznego gniewu wywołało morderstwo 14 letniego chłopca, który zażartował odnosząc się do postaci proroka Mahometa. Dokonali tego zagraniczni członkowie grupy Państwo Islamskiego Świtu, dżihadystów  z Iraku.
 
 
 
Są też manifestacje tygodniowe w piątki. Podczas tej z 02/08/2013 lokalne komitety koordynacyjne (CCL), które pełnią podwójną rolę tak informacyjną jak i pomocy w zaopatrzeniu i obsłudze mieszkańców jak i uchodźców, zakomunikowały: ``w tym wspólnym stanowisku rewolucji wobec całego świata, potwierdzamy, ze porywanie działaczy i głównych aktorów rewolucji służy interesowi tyranii, szkodzą wolności i godności rewolucji``.
 
 
Stwierdzenie to adresowane było bezpośrednio do grup reakcyjnych islamistów.28/07/2013 CCL wystosowały komunikat w tym samym duchu z głównym przesłaniem: ```Tyrania jest tym, co się realizuje w imię religii lub laickości ``.
 
 
Odwracamy się plecami zarówno do islamistów jak i aktualnej władzy centralnej.
 
Arabowie i Kurdowie zjednoczeni
 

W płn-wsch Syrii zamieszkałej w większości przez Kudrów walki miedzy islamistami i milicjami kurdyjskimi PYD (związane z PKK) stały się okazją do inicjatyw lokalnych działaczy i samych mieszkańców. Miały one na celu pokazanie braterstwa Kurdów i Arabów w tym regionie i potwierdzenie, że rewolucja syryjska jest dl wszystkich i każdego z osobna oraz, że odrzuca rasizm i sekciarstwo. W dniach wspomnianych walk w prowincji Raqqa miasto Tall Abyad było świadkiem utworzenia batalionu « Chirko Ayoubi », który połączył się z brygadą Front Kurdów 22/06/2013 r. Batalion ten składa się od tej chwili z Kurdów  i Arabów. Opublikowano wspólną deklarację rzucającą światło na popełnione wykroczenia islamistów i próby podzielenia narodu syryjskiego w oparciu o różnice etniczne czy regionalne.
 
 
W Aleppo w dzielnicy Achrafieh zamieszkałej głównie przez Kurdów 01/08/2013 przeprowadzono manifestację wielu setek uczestników wyraziło poparcie dla wspólnego działania Kurdów i Arabów oraz potępienie wobec akcji skrajnych islamistów przeciw Kurdom.  
 
 
W mieście Tell Abyad szczególnie poddanym zaciętym walkom, aktywiści rewolucji podjęli wiele prób mających na celu zakończenie potyczek pomiędzy obiema grupami zapobieżenia wypierania tymczasowych władz cywilnych ((siłą), ustanowienia lokalnych komitetów władzy i zarządzania miastem oraz inicjować i organizować wspólne akcje Kurdów i Arabów by w końcu ustanowić konsensus środkami pokojowymi. Wysiłki te trwają dziś pomimo walk pomiędzy islamistami i milicjami kurdyjskimi.
 
W mieście Amouda trzydziestka bojowników przeprowadziła 05/08/2013 r. manifestację z flagami kurdyjskimi i flagami rewolucji syryjskiej i plakatem z napisem ``Kocham Cię Homs`` by zademonstrować solidarność z miastem oblężonym przez armię reżimu.
 
 
Ostatnio w mieście Qamichli gdzie mieszkają Arabowie (muzułmanie i chrześcijanie), Kurdowie i Asyryjczycy działacze lokalni zainicjowali kilka projektów mających na celu zapewnienie koegzystencji i zarządzania dzielnicami przez połączone komitety lokalne. W tym samym mieście lokalne biuro Związku Wolnych Studentów Kurdyjskich rozpoczęło małą kampanię internetową wzywającą wolności, pokoju i braterstwa, tolerancji i równości dla przyszłej Syrii.
 
 
W przeważającej większości syryjski ruch obywatelski nie przestaje odrzucać koncepcji państwa wyznaniowego, mimo prób reżimu i grup islamistów podpalenia tego niebezpiecznego ognia. Hasła manifestantów jak ``Jesteśmy wszyscy Syryjczykami`` są powtarzane ciągle do dziś.
 
 
Należy zaznaczyć podstawową rolę pełnioną przez Komitety ludowe i inne organizacje w przebiegu procesu rewolucyjnego, ponieważ są to podstawowi jego aktorzy, którzy pozwalają przetrwać napór kontrrewolucji.

Nie chodzi tu o pomniejszanie roli oporu zbrojnego, lecz o to, że ten ostatni zależy od ruchu masowego. Bez tego nie mielibyśmy żadnych szans.
 
 
Raczej śmierć niż poniżenie
 
 
Bardzo jaskrawym przejawem dynamiki rewolucji jest eksplozja prasy wydawanej przez organizacje obywatelskie. Ich liczna z trzech wzrosła do ponad 60, redagowanych przez organizacje masowe
 

W konkluzji należy podkreślić, że rewolucja trwa i nie zatrzyma się. Mimo, że bezprzykładna wojna ze strony reżimu i masakry są na porządku dziennym. Mimo zagrożeń ze strony reakcyjnych grup islamistycznych.  Choć są mniejszością są niebezpieczni i wrogami ludu zarazem ze względu na ich opozycję wobec celów powstania służącego demokracji i sprawiedliwości społecznej, przez ich wyznaniową ideologię i autorytarne praktyki.
 
 
Manifestanci podtrzymują swą pieśń podczas manifestacji : `` lud syryjski nie będzie poniżany `` i ``raczej śmierć niż poniżenie``. Naród syryjski podąza w swej walced ocele rewolucji.
 
 
Niech żyją rewolucje ludu !
 
Władza i bogactwo ludowi !
 
 
 
Od kliku dni USA i Francja naciskane przez monarchie naftowe pokazują swoją determinację do interwencji wojskowej w Syrii by ukarać Baszara El Assada.
 
 
LCR-SAP, która od początku wspiera rewolucję syryjską i która nie przestała sprzeciwu wobec dyktatury Assada i jego zbrodni wobec protestującego ludu i jego zasadnych postulatów jak też działań islamskich grup terrorystycznych, przeciwstawia się kategorycznie każdej interwencji militarnej imperializmu w Syrii, czy to w ramach ONZ czy też ze strony USA.
 
 
 
Post Scriptum w sprawie obcej interwencji i mobilizacji przeciw wojnie
 
 
Rewolucyjny Front Lewicy w Syrii grupujący 5 innych organizacji socjalistycznych w regionie zadeklarowało o ich sprzeciwie wobec jakiejkolwiek interwencji ``Zachodu`` jednocześnie potępiając masową, destrukcyjną interwencję Iranu, Rosji i Hezbollahu po stronie reżimu Assada przeciw rewolucjonistom. Deklaracja ta stawia również odpór interwencji dżihadystów i grup terrorystycznych wspieranych przez monarchie Zatoki Perskiej, które chcą ludową rewolucję przekształcić w sekciarską wojnę z powodu ich strachu przed zwycięstwem rewolucji i jej rozwojem w całym regionie. Wiemy, że interwencja USA nie ma na celu obalenie reżimu, lecz tylko ukaranie go. Amerykańskie napinanie się należy rozumieć w kontekście obrony własnych interesów plus interesów Izraela i jego bezpieczeństwa. My Rewolucyjny Front Lewicy w Syrii domagamy się zaopatrzenia w uzbrojenie demokratycznych składników Wolnej Armii Syrii oraz zaopatrzenia w pomoc humanitarną ludności w Syrii i poza nią bez żadnych warunków politycznych.
 
 
FSA nie jest siłą islamistyczną jak się ją przedstawia w mediach, w jej
skład wchodzi wiele batalionów reprezentujących bogactwo społeczeństwa Syrii tj. muzułmanów sunnitów, alawitów, chrześcijan, druzów, asyryjczyków i innych. W wielu regionach poddani są i współpracują z władzą cywilną, ściśle współdziałają z komitetami ludowymi. Poświęcają całe swoje siły by walka przeciw Assadowi utorowała drogę do nowego demokratycznego społeczeństwa.
 
 
W pewnych regionach kontrolowanych przez FSA przeprowadzane są cotygodniowe zebrania gdzie obywatele mogą wypowiadać się swobodnie i adresować swoje uwagi w stronę lokalnej administracji. W tym samym czasie reżim Assada przez niektórych nazywany obrońcą mniejszości zniszczył 30 świątyń od początku rewolucji.
 
 
Domagamy się jeszcze raz poparcia rewolucji syryjskiej i jej celów: demokracji, społecznej sprawiedliwości i państwa laickiego.
Tak zwana solidarność z Syrią jest żartem i nawet więcej, obrazą ze strony organizacji i osób, które mówią o odrzuceniu interwencji Zachodu jednocześnie nie mówią nic na temat masowej interwencji Rosji, Iranu, i Hezbollahu i przede wszystkim nie powiedzą nawet marnego słowa by potępić 100 tys. Ofiar, licznych masakr, milionów uchodźców i dodatkowo niewspierania ruchu obywatelskiego dla demokracji i sprawiedliwości społecznej przeciw reżimowi Assada. Przeciwnie nawet, próbują opisywać rewolucję, jako ruch konspiracyjny jak to czyni propaganda Assada. Solidarność musi być przede wszystkim wsparciem ruchu mas
 
 
W swej rewolucyjnej drodze do demokracji w przypadku Syrii i gdziekolwiek indziej i internacjonalizmie, innymi słowy wspierać społeczeństwo w jego walce do emancypacji i wolności.
 
 
 
Cokolwiek się stanie, wierzymy w to, co jest napisane na plakatach Rewolucyjnej Młodzieży Syrii :
 
 
Oświadczenia Obamy i innych nie mają dla nas znaczenia. Zaczęliśmy naszą rewolucję i to my ją zakończymy. Nasza jedność jest silniejsza niż jakikolwiek obca reakcja.
 
 
Artykuł był opublikowany na blogu Syria Freedom Forever
 
 
08/09/2013
 
Tłumaczenie polskie: Marek


Przypisy:
 

 

 
[1] Artykuł w wersji anglojęzycznej został opublikowany na blogu Syria Freedom Forever 8 września 2013. Oryginalnie ukazał się po francusku na stronie Ligi Rewolucyjnych Komunistów Belgii

[2] Artykuł  “We stand behind the Syrian People’s Revolution. No to foreign intervention”, opublikowany na stronie International Viewpoint., polskie tłumaczenie tego artykułu na portalu WR http://1917.net.pl/node/18018

Społeczność

Niech żyje rewolucjca socjalisyczna