Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 12 gości.

8-16 III 2017 - 100-LECIE REWOLUCJI LUTOWEJ


 
8 marca (23 lutego starego stylu) 1917 roku prawie ćwierć miliona robotników przemaszerowała ulicami Piotrogrodu. Demonstracja zrodziła się z rozpoczętego kilka dni wcześniej strajku w Zakładach Putiłowskich. Demonstranci domagali się zniesienie reglamentacji żywności, zakończenia trwającej 3 rok wojny imperialistycznej i abdykacji cara. Rząd okazał się niezdolny do zduszenia protestów, oddziały wojskowe wysyłane przeciwko robotnikom przechodziły na stronę ludu. Wobec skali społecznego buntu Mikołaj II, zwany przez swoich poddanych Krwawym, zrzekł się władzy na rzecz utworzonego przez wielkich przemysłowców i obszarników Rządu Tymczasowego.
 
Dziejowe znaczenie rewolucji lutowej 1917 roku polega na obaleniu monarchii carskiej, której tron ociekał krwią bojowników o wyzwolenie polityczne, społeczne i narodowe. Przez całą erę nowożytną carat nietylko gnębił rodzimych chłopów, robotników i postępową inteligencję, ale także uciskał mniejszości narodowe krwawo tłumiąc narodowe powstania i organizując krwawe pogromy. W końcu car był "żandarmem Europy", który wspierał zbrojnie kontynentalną kontrrewolucję, kiedy tylko mógł.
 
Obalenie caratu i republika były spełnieniem marzeń pokoleń rewolucjonistów. Jednak nowy rząd nie spełnił - i ze względu na swój charakter klasowy spełnić nie mógł - pozostałych żądań ludu: pokoju, chleba, ziemi dla chłopów.
 
Robotnicy i chłopi stopniowo zaczynali rozumieć, że obok wyzwolenia politycznego, konieczne jest wyzwolenie społeczne. To właśnie w trakcie rewolucji lutowej powstała Piotrogrodzka Rada Delegatów Robotniczych i Żołnierskich. Wkrótce proletariat rozpoczął marsz od Republiki do Republiki Radzieckiej, a na swoich sztandarach wypisał hasło "CAŁA WŁADZA W RĘCE RAD".
 
Redakcja WR, 8.03.2017

Społeczność

LENIN