Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 1 użytkownik i 24 gości.

Uniki sądowe. Odpowiedź na zażalenie WR. MSWiA odpowiedzialne za prześladowania komunistów

ziobromem

Poniżej publikujemy odpowiedź Sąd Rejonowego Warszawa-Mokotów na zażalenie na decyzję Prokuratury o zabraniu rzeczy osobistych właściciela domeny WR.



Jak widzimy, wymiar (prawa i) "sprawiedliwości" uważa działania prokuratorskie za technicznie uzasadnione, jednocześnie zaznaczając "na marginesie", że jest prawdopodobnie nieuzasadnione merytorycznie.



Możemy się przekonać, ile warta jest opozycja wymiaru sprawiedliwości wobec rządu. Nie można być jednocześnie sędzią/prokuratorem i opozycjonistą.

Bardzo istotną informacją, jaką zawiera pismo jest wskazanie odpowiedzialnego za donos. Jak możemy przeczytać za prześladowaniami nie kryją się "niezależni obywatele oburzeni totalitarną symboliką", ale Departament Analiz i Polityki Migracyjnej MSWiA - samo jądro resortów siłowych pisowskiej władzy -  ludzie byłego ministra Błaszczaka, który sprawował stanowisko szefa MSWiA od listopada 2015 do stycznia 2018. W styczniu tego roku Błaszczaka zastąpił Brudziński, słynny z wypowiedzi o "neokomunistycznym zagrożeniu".

Redakcja WR
 
____________________________________________________________________________________________
Sygnatura akt: XIV Kp 1746/18                                     Warszawa, dnia 5 lipca 2018
PR 2 Ds 2074/2017
 
 
 
 
Pan
[dane osoby represjonowanej]
 
 
 
DORĘCZENIE ODPISU
POSTANOWIENIA
 
Sekretariat Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa XIV Wydział Karny Sekcja Postępowania Przygotowawczego doręcza odpis postanowienia z dnia 21/06/2018.
 
Z upoważnienia Kierownika Sekretariatu
Magdalena Domagała
 
 
 
POUCZENIE
Postanowienie prawomocne z datą wydania tj. 21/06/2018/
Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.
 
 
Pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie par. 19 ust. 4 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej jako właściwie zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym.
 
Wysłano dnia 5 lipca 2018
 
 
Sygn. Akt XIV Kp 1746/18
PR 2 Ds 2074.2017.VI
 
 
POSTANOWIENIE
Dnia 21 czerwca 2018 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa XIV Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca: SSR Ilona Harężlak-Murańska
Przy udziale Prokuratura ----
po rozpoznaniu na posiedzeniu
zażalenia [osoby represjonowanej]
na postanowienie Prokuratura Prokuratury Rejonowej Warszawa – Mokotów w Warszawie z dnia 26 marca 2018 r., sygn. Akt PR 2 Ds 2074.2017.VI o żądaniu wydania rzeczy i przeszukaniu na podstawie art. 236 par. 1 k.p.k., art. 465 par. 2 k.p.k.
 
postanawia:
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
 
Uzasadnienie
 
Zażalenie nie jest zasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa – Mokotów w Warszawie o żądaniu wydania rzeczy i przeszukaniu (w przypadku nie zastosowania się do żądania, które w niniejsze (sic!) sprawie nie nastąpiło) była decyzją właściwą, zgodną z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania karnego.
 
Zgodnie z art. 217 par. 1 k.p.k. rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie lub podlegające zajęciu w celu zabezpieczenia kar majątkowych, środków karnych o charakterze majątkowym, przepadku, środków kompensacyjnych albo roszczeń o naprawienie szkody należy wydać na żądanie sądu lub prokuratora, a w wypadkach niecierpiących zwłoki – także na żądanie Policji lub innego uprawnionego organu. Osobę mającą rzecz podlegającą wydaniu wzywa się do wydania jej dobrowolnie (par. 2).
 
Natomiast stosownie do treści art. 219 par. 1 k.p.k. W celu wykrycia lub zatrzymania albo przymusowego doprowadzenia osoby podejrzanej, a także w celu znalezienia rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających zajęciu w postępowaniu karnym, można dokonać przeszukania pomieszczeń i innych miejsc, jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że osoba podejrzana lub wymienione rzeczy tam się znajdują (J. Waszczyński, H. Maliszewska: Istota…, Pal. 1972, nr 2, s. 52-58; J. Korman: Żądanie…, PP 1975, nr 5, s. 28-30). Nie jest wymagane duże prawdopodobieństwo znajdowania się ich w danym miejscu, ale wystarczająca jest sama możliwość.


Z zawiadomienia Departamentu Analiz i Polityki Migracyjnej MSWiA z dnia 19 października 2017 r., na podstawie postanowienia funkcjonariusza KRP Warszawa II w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. WD-10795/17 wszczęto dochodzenie w sprawie publicznego propagowania ustroju totalitarnego – komunizmu na stronie internetowej www.1917.net.pl przez n/n osobę, tj. o czyn z art. 256 par. 1 k.k.
 
W toku postępowania ustalono, że strona internetowa ww. 1917.net.pl znajduje się na serwerach firmy H88 S.A. z siedzibą przy ul. Franklina Roosevelta 22 w Poznaniu i domena zarejestrowana jest na dane [represjonowanego], który został w sprawie przesłuchany w charakterze świadka w dniu 9 lutego 2018 r. Podczas przesłuchania [represjonowany] wskazał, że jest właścicielem domeny 1917.net.pl i sam nią dysponuje. Zna treść domeny i razem z innymi 5 osobami są jej administratorami.
 
Wobec powyższych informacji, postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt PR 2 Ds. 2074.2017.VI Prokurator Prokuratur [sic!] Rejonowej Warszawa – Mokotów w Warszawie zażądał wydania od [osoby represjonowanej] znajdujących się w jego dyspozycji wszelkich urządzeń zawierających dane informatyczne i korespondencję wymienianą przez pocztę elektroniczną z pozostałymi 5 administratorami domeny 1917.net.pl oraz wydania urządzeń elektronicznych, wydawnictw, plakatów lub innych przedmiotów będących nośnikiem treści propagujących ustrój komunistyczny, w celu dokonania oględzin i zabezpieczenia dokumentów i przedmiotów, których treść może stanowić dowód w sprawie. W przypadku nie zastosowania się do powyższego żądania, należało dokonać przeszukania pomieszczeń mieszkania [osoby represjonowanej].
 
[Represjonowany] nie wniósł uwag co do sposobu zatrzymania (k. 38).
 
W realiach niniejszej sprawy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, że w posiadaniu [osoby represjonowanej] (jako osoby, na którą tylko i wyłącznie zarejestrowana była domena 1917.net.pl k. 33) znajdują się przedmioty oraz dokumenty (w szczególności nośniki informacji zawierające dane informatyczne i korespondencję wymienianą pocztą elektroniczną z pozostałymi 5 administratorami domeny 1917.net.p.) mogące stanowić dowód w sprawie, co do której prowadzone jest postępowanie, stąd zażądano ich wydania i postanowiono o przeszukaniu pomieszczeń mieszkania [osoby represjonowanej] w razie odmowy wydania.
 
Wydanie postanowienia o żądaniu wydania rzeczy było celowe i zasadne wobec konieczności dalszego prowadzenia postępowania przygotowawczego w sposób rzetelny i zupełny. Dopiero zatrzymanie i oględziny zabezpieczonych rzeczy mogły tak naprawdę skutkować ocenę ich przydatności do dalszego postępowania. Dokonanie czego nie było możliwe w inny sposób.
 
Na marginesie Sąd wskazać musi, że na obecnym etapie postępowania przygotowawczego nie można także przesądzać czy przestępstwo z art. 256 par. 1 lub 2 k.k. zostało w ogóle popełnione, o czym skarżący w sposób rzetelny wskazuje w zażaleniu. Dopiero wszechstronna i rzetelna analiza zabranego materiału dowodowego może pozwolić na prawidłową ocenę „zdarzenia” będącego przedmiotem zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.
 
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.
 
Pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie par. 19 ust. 4 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej jako właściwie zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym.
 
 


Społeczność

front