Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 108 gości.

Daniel De Leon: Przemysłowy unionizm a republika socjalistyczna

Daniel De Leon

(Wstęp pochodzi z "Historii doktryn politycznych")

DE LEON Daniel (1852- 1914), amerykański działacz i teoretyk ruchu robotniczego; początkowo związany z anarchizującym związkiem Przemysłowych Robotników Świata (Industrial Workers of the World, IWW); usunięty z IWW, założył własną organizację: Robotniczy Międzynarodowy Związek Przemysłowy (Workers International Industrial Union), która wprawdzie nie istniała długo i nie stała się masowa, lecz wywarła istotny wpływ na amerykański ruch robotniczy w okresie międzywojennym i pozostawiła trwały ślad częściowo w ruchu zawodowym w Stanach Zjednoczonych, częściowo wśród liberalnych lewicowych intelektualistów lat trzydziestych, teoretyków tzw. nowego ładu (New Deal), programu reform społecznych z okresu prezydentury F. D. Roosevelta, tzw. starej lewicy (Old Left) lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. De Leon jako krytyk kapitalizmu i interpretator historii zajmuje wysoką pozycję w dziejach międzynarodowego ruchu robotniczego. Jego dzieło Dwie karty z historii Rzymu (Two Pages of Roman History, 1903) wysoko oceniał Lenin. Przeprowadzona przez De Leona krytyka anarchizmu i anarchosyndykalizmu, bardzo rozpowszechnionego wśród amerykańskiej klasy robotniczej, była uderzająco trafna. Natomiast jego koncepcja „przemysłowego unionizmu", wyłożona poniżej w zwięzłej formie, jest dziwacznym pomieszaniem syndykalistycznej koncepcji organizacji społeczeństwa z tradycją amerykańskich instytucji politycznych[autor opracowania nie uzasadnia jednak tego – przyp. Red. WR]. Idee De Leona są ważne dla amerykańskiego ruchu robotniczego.

Kapitalizm jest ostatnim wcieleniem władzy klasowej. Ekonomiczną podstawą władzy klasowej jest prywatna własność podstawowych środków produkcji. Władza klasowa określająca strukturę społeczną znajduje wyraz w strukturze politycznej pod postacią państwa, w którym rząd odseparowany jest od środków produkcji i nie sprawuje żadnej istotnej funkcji oprócz utrzymywania supremacji władzy klasowej.

Obalenie władzy klasowej równa się obaleniu politycznego systemu państwa oraz zastąpieniu go przez przemysłowy porządek społeczny (Industrial Social Order), który zagwarantuje | własność podstawowych środków produkcji zarządzanych sam lud dla dobra ludu.

Cele określają metody. Ponieważ celem ewolucji społecznej jest całkowite obalenie władzy klasowej, metody muszą być porządkowane temu celowi.
W społeczeństwie, podobnie jak w przyrodzie trzeba się całej masy złudzeń optycznych, które stają na drodze.

Niektórzy ulegają złudzeniu, że odpowiednia ekonomiczna organizacja tyranizowanej klasy pracującej i wynikająca stąd działalność zupełnie wystarczą, aby wyrugować wszelkie zło I rządzone przez ekonomiczny despotyzm władzy klasowej.

Inni znów ulegają podobnemu złudzeniu, kiedy sądzą, że stosowna ekonomiczna organizacja klasy pracującej i wynikaj« stąd jej działalność zupełnie wystarczą, aby naprawić wszelki krzywdy i zło wyrządzone przez despotyzm ekonomiczny władzy klasowej.

Podobnie jednostronne wnioskowanie odnośnie ekonomicznej organizacji i działalności nieuchronnie doprowadza w końcu do prymitywnego rzucania bombami, jak to widać na przykładzie działalności takich organizacji jak Amerykańska Federacja Pracy, pomimo ich powiązań z Federacją Obywatelską (Civic FEderation) czy Milicją Chrystusową (Militia of Christ), lub też na przykładzie anarchosyndykalistów, zwanych inaczej IWW. Mówiąc krótko, chodzi tu o bakuninizm, przed którym ostrzega» i z którym walczył geniusz Marksa.
Jednostronne wnioskowanie odnośnie ekonomicznej organizacji i działań ekonomicznych prowadzi w końcu nieuchronnie do prymitywnego balotowania, co wielokrotnie zostało udowodnione przez partie; socjalistyczną. Z tym również walczył i ostrzega przed tym Marks, kiedy mówił o „parlamentarnym idiotyzmie”

Przemysłowy unionizm nie ma podobnych złudzeń. Cel zupełnie jasny: zastąpienie państwa przez rząd przemysłowy.

Jasność wizji pozwala przemysłowemu unionizmowi pozostawać nieczułym zarówno na samooszukańczy slogan anarchistów "żadnego rządu!" i dalsze szkody, jakie to hasło za sobą niesie, nieczułym na „parlamentarny idiotyzm" polityków, którzy mają nadzieję że legislatura jest w stanie obalić władzę klasową.

Związek przemysłowy widzi następującą zasadę: „Nie ma rządu nie ma organizacji; nie ma organizacji — nie ma pracy kooperatywnej; nie ma pracy kooperatywnej — nie ma dostatku,dostatku dla wszystkich bez potrzeby harówki, a zatem nie ma wolności",

Związek przemysłowy dąży zatem do demokratycznej centralizacji rządu, pod warunkiem utworzenia „lokalnych samorządów" w oparciu o zasady demokratyczne.

Związek przemysłowy rozumie polityczną zasadę działania państwa w oparciu o centralną władzę i władze lokalne, które oddzielone są od działalności produkcyjnej; rozumie też podstawowy wymóg działania rządu wolnego — gdzie centralne i lokalne władze administracyjne muszą działać w oparciu o możliwości produkcyjne ludu.

Związek przemysłowy słucha nakazu społecznej ewolucji, która nakazuje widzieć naród, a wraz z nim rząd, w innej formie niż ta, w której władza klasowa widzi istniejące narody i istniejące rządy. Dla władzy klasowej naród, a wraz z nim i istniejący rząd. określane są i identyfikowane w oparciu o kryterium terytorialne.

Przemysłowy unionizm rozpatruje naród w oparciu o kryterium użyteczności zawodowej, która stanowi również kryterium wyborcze dla reprezentantów do rządu narodowego. W związku z tym i w oparciu o takie kryterium przemysłowy unionizm stara się formować okręgi wyborcze decydujące dla społeczeństwa przyszłości.

Przemysłowy unionizm, prawny spadkobierca zdobyczy naszej cywilizacji, sprawuje tę wszechpotężną funkcję uzbrojony w doświadczenia stulecia.Nie ulegamy złudzeniu, że nasza droga do postępu będzie tylko „pochodem barwnych strojów": wiemy, że nasz program zakłada przejście tak krytycznego etapu, jakim na drodze wszelkiej ewolucji społecznej staje się rewolucja. I tu staramy się Powiązać nasze osiągnięcia z osiągnięciami ojców rewolucji w naszym kraju. Oni to przecież pierwsi stworzyli projekt konstytucji, która stała się wyrazem sprzeciwu wobec wiecznotrwałości obowiązującego wówczas systemu społecznego; poprzez klauzule poprawek do konstytucji zalegalizowana została rewolucja. Nawiązując do wielkich osiągnięć rewolucji amerykańskiej, jesteśmy w pełni świadomi, że rewolucja dotyczy mas, które są konieczne do przeprowadzenia rewolucji, że nie wystarczy prostu spisek, że trzeba otworzyć szeroki front działalności agitacyjnej, uświadamiającej i organizacyjnej. Tą drogą zmierza przemysłowy unionizm, uznając za światło przewodnie doktrynę Marksa, która mówi, że tylko działający w dobrej wierze związek ma szansę utworzenia prawdziwie politycznej partii

Przemysłowy unionizm usiłuje zjednoczyć klasę pracującą | równo na płaszczyźnie politycznej, jak też na płaszczyźnie przemysłowej. Na płaszczyźnie przemysłowej dlatego, że bez integralnie zorganizowanego związku klasy pracującej działalność rewolucyjna jest niemożliwa. Na płaszczyźnie politycznej dlatego, że jest to jedyna płaszczyzna, na której można proklamować rewolucyjne cele. Bez uświadomienia sobie tego związek byłby podobny do zamku na lodzie.

Przemysłowy unionizm to republika socjalistyczna w czasie tworzenia; kiedy zostanie osiągnięty podstawowy cel, przemysłowy unionizm będzie republiką socjalistyczną w działaniu Przemysłowy unionizm to zarazem taran rozbijający fortecę kapitalizmu I sukcesor samej struktury kapitalistycznego społeczeństwa.

Artykuł Przemysłowy unionizm a republika socjalistyczna w „Daily People" 20 stycznia 1913; cyt. wg S. Hook, Marx and Marxists, New York s. 173- 176.

Źródło: Historia doktryn politycznych, materiały źródłowe, A. Reiss, F.Ryszka, A.Szcześniak. wyd. PWN, Warszawa 1972,str. 255-258

Wersja elektroniczna: Władza Rad (www.1917.net.pl), 2011

Portret użytkownika tres
 #

Partia założona przez De Leona (Socialist Labor Party of America) funkcjonowała przez ponad 90 lat i zakończyła swoją działalność w 2008 roku http://en.wikipedia.org/wiki/Socialist_Labor_Party_of_America

 
Portret użytkownika dos
 #

Z notki wynika że SLP zlikwidowało swoją centralę jednak utrzymuje nadal działalność na papierze. Liczebnością i aktywnością daleko jej do Socjalistycznej Partii USA o której można przeczytać m.in tutaj:
http://www.1917.net.pl/?q=node/4883

 

Społeczność

Ochotnik